Η νευρογνωστική αποκατάσταση μετά από τραυματισμό ή επέμβαση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ, ACL) επανεκπαιδεύει την κίνηση μαζί με την όραση, την προσοχή, τον χρόνο αντίδρασης και τη λήψη αποφάσεων. Συμπληρώνει τη δύναμη, το εύρος κίνησης και την ισορροπία, ώστε να μπορείτε να τρέχετε, να αλλάζετε κατεύθυνση και να επιστρέψετε στο άθλημά σας με μεγαλύτερη ασφάλεια, ακόμα και όταν η κίνηση δεν είναι απόλυτα προβλέψιμη.
Ο στόχος είναι να κλείσει σταδιακά η απόσταση ανάμεσα στην ελεγχόμενη άσκηση μέσα στο φυσικοθεραπευτήριο και στις πραγματικές απαιτήσεις της καθημερινότητας ή του γηπέδου.
Τι αλλάζει μετά από έναν τραυματισμό του πρόσθιου χιαστού;
Ο πρόσθιος χιαστός σταθεροποιεί μηχανικά το γόνατο, αλλά διαθέτει και μηχανοϋποδοχείς, δηλαδή αισθητικούς υποδοχείς που πληροφορούν το νευρικό σύστημα για τη θέση και την κίνηση της άρθρωσης. Όταν ο σύνδεσμος τραυματιστεί, αυτή η πληροφορία αλλάζει, και ο εγκέφαλος οργανώνει διαφορετικά τον έλεγχο της κίνησης. Σε μελέτη λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας, άνθρωποι με χρόνια ρήξη χιαστού είχαν διαφορετικό μοτίβο ενεργοποίησης σε κινητικές και αισθητικές περιοχές του εγκεφάλου σε σύγκριση με υγιείς (Kapreli et al., 2009).
Γι’ αυτό η αποκατάσταση δεν ολοκληρώνεται μόνο όταν επανέλθει το εύρος κίνησης ή όταν το πόδι γίνει ξανά δυνατό. Ένας αθλητής μπορεί να εκτελεί άψογα ένα ελεγχόμενο κάθισμα ή άλμα όταν ξέρει τι ακολουθεί, και να δυσκολεύεται όταν πρέπει ταυτόχρονα να παρακολουθήσει μια μπάλα, να αντιδράσει σε έναν αντίπαλο ή να αλλάξει κατεύθυνση μετά από ένα ξαφνικό σήμα. Αυτή τη διαφορά προσπαθεί να καλύψει η νευρογνωστική αποκατάσταση (Grooms et al., 2015).
Υπάρχει και ένας πρακτικός λόγος. Σύμφωνα με ανασκοπήσεις, μόνο περίπου οι μισοί αθλητές επιστρέφουν στο αγωνιστικό τους επίπεδο μετά από ανακατασκευή χιαστού, ενώ οι νεότεροι αθλητές που επιστρέφουν έχουν αυξημένο κίνδυνο δεύτερου τραυματισμού (Gokeler et al., 2019; Piskin et al., 2022).
Ποιες λειτουργίες μας ενδιαφέρουν;
Στην πράξη δεν αξιολογούμε μόνο «πόσο δυνατό είναι το πόδι». Μας ενδιαφέρει πώς συνεργάζονται το γόνατο, το νευρικό σύστημα και το περιβάλλον όταν αυξάνονται οι απαιτήσεις: ο χρόνος αντίδρασης, η επεξεργασία οπτικών πληροφοριών και η δυνατότητα να διατηρείτε καλή ποιότητα κίνησης ενώ ταυτόχρονα σκέφτεστε κάτι άλλο. Το τελευταίο ονομάζεται διπλό έργο (dual task).
Σκεφτείτε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα προκαθορισμένο άλμα και σε ένα άλμα όπου, ενώ βρίσκεστε ήδη στον αέρα, πρέπει να αντιδράσετε σε ένα χρώμα, έναν αριθμό ή μια κατεύθυνση που εμφανίζεται απρόβλεπτα. Το δεύτερο πλησιάζει πολύ περισσότερο σε αυτό που συμβαίνει στο γήπεδο. Συστηματική ανασκόπηση βρήκε ότι άνθρωποι με ρήξη ή ανακατασκευή χιαστού εμφανίζουν συχνά δυσκολίες όταν εκτελούν ταυτόχρονα κινητικό και γνωστικό έργο, για παράδειγμα λιγότερο σταθερή μονοποδική στήριξη ή περισσότερα λάθη στο γνωστικό έργο (Ness et al., 2020).
Πώς γίνεται η νευρογνωστική αποκατάσταση στην πράξη;
Ξεκινάμε από την κίνηση που μπορείτε να κάνετε με καλή ποιότητα και προσθέτουμε σταδιακά νέες απαιτήσεις. Ένα απλό κάθισμα αργότερα συνδυάζεται με ένα οπτικό ή λεκτικό σήμα. Μια άσκηση ισορροπίας ζητά ταυτόχρονα επιλογή ανάμεσα σε διαφορετικούς στόχους. Ένα άλμα με προσγείωση εξελίσσεται σε άσκηση όπου η κατεύθυνση δεν είναι γνωστή από πριν. Πρόσφατο κλινικό σχόλιο προτείνει να αυξάνεται η πολυπλοκότητα μεταβάλλοντας το είδος της κίνησης, την οπτική πληροφορία, το γνωστικό φορτίο ή τις απρόβλεπτες διαταραχές (Vitharana et al., 2025).
Στα πρώτα στάδια η προτεραιότητα είναι η ασφαλής, ελεγχόμενη κίνηση. Αργότερα η προσοχή σας μεταφέρεται σταδιακά από το ίδιο το σώμα σε έναν εξωτερικό στόχο. Αντί να σκέφτεστε συνεχώς τη θέση του γονάτου, κατευθύνετε την κίνησή σας προς κάτι που βλέπετε. Αυτή η εξωτερική εστίαση είναι μία από τις αρχές κινητικής μάθησης που προτείνονται για την αποκατάσταση μετά από ACL (Gokeler et al., 2019).
Στο Human Kinetics μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σύστημα οπτικής ανατροφοδότησης και διαδραστικής ισορροπίας, ώστε η άσκηση να αποκτά έναν συγκεκριμένο, άμεσα ορατό στόχο.
Αντί για μια γενική οδηγία όπως «κρατήστε την ισορροπία σας», χρησιμοποιείτε την κίνηση και τη μεταφορά του βάρους σας για να ακολουθήσετε έναν στόχο στην οθόνη, να κινηθείτε προς συγκεκριμένη κατεύθυνση ή να ανταποκριθείτε σε ένα μεταβαλλόμενο οπτικό ερέθισμα.
Η δυσκολία προσαρμόζεται σταδιακά στις δυνατότητές σας. Η ίδια δραστηριότητα μπορεί να ξεκινήσει με στήριξη στα δύο πόδια, να εξελιχθεί σε πιο απαιτητική μονοποδική στήριξη και, όταν είναι κατάλληλο, να συνδυαστεί με πρόσθετο γνωστικό έργο.
Έτσι η ισορροπία δεν εξασκείται απομονωμένα. Συνδέεται με οπτική επεξεργασία, μεταφορά βάρους, αντίδραση και αισθητικοκινητικό έλεγχο, με άμεση ανατροφοδότηση για το πώς εκτελείται η κίνηση.
Η δυσκολία δεν αυξάνεται απλώς επειδή πέρασαν κάποιες εβδομάδες. Αυξάνεται όταν το γόνατο ανέχεται το προηγούμενο επίπεδο φόρτισης και η ποιότητα της κίνησης επιτρέπει ασφαλή πρόοδο. Η λογική αυτή ακολουθεί τα στάδια της μεθόδου Human Kinetics: αξιολόγηση, προετοιμασία, επανεκπαίδευση, φόρτιση και αυτονομία.
Πού μπορεί να ενταχθεί το ViSS;
Σε επιλεγμένες φάσεις, όταν υπάρχει συγκεκριμένος κλινικός στόχος, η εστιασμένη δόνηση ViSS μπορεί να ενταχθεί στο στάδιο της προετοιμασίας ή της επανεκπαίδευσης, πριν ή κατά τη διάρκεια μιας άσκησης ισορροπίας ή ελέγχου, όταν ο στόχος είναι να ενεργοποιηθεί καλύτερα ο τετρακέφαλος πριν από μια συγκεκριμένη άσκηση. Αμέσως μετά επαναλαμβάνουμε την ίδια άσκηση, για παράδειγμα ένα μονοποδικό κάθισμα ή μια προσγείωση, και κρατάμε την εφαρμογή μόνο αν η κίνηση έγινε πιο σταθερή ή πιο άνετη. Σε μικρή τυχαιοποιημένη μελέτη μετά από χειρουργική ανακατασκευή ACL, η τοπική δόνηση που προστέθηκε στην αποκατάσταση συνδέθηκε με καλύτερη ανάκτηση της δύναμης του τετρακεφάλου (PMID 33059096)· η μελέτη αφορά τοπική δόνηση γενικά και όχι ειδικά το ViSS. Σε ορισμένες περιπτώσεις τη συνδυάζουμε με σύστημα αισθητικοκινητικής επανεκπαίδευσης, διαδραστικής ισορροπίας και οπτικής ανατροφοδότησης, ώστε το αισθητικό ερέθισμα να ακολουθείται αμέσως από ενεργητική ισορροπία με οπτική ανατροφοδότηση.
Το ViSS λειτουργεί ως συμπληρωματικό μέσο και όχι ως υποκατάστατο της άσκησης. Η ουσία βρίσκεται στον επανέλεγχο: ελέγχουμε αν άλλαξαν η ποιότητα της κίνησης, η σταθερότητα ή η ικανότητα να εκτελέσετε την επόμενη δραστηριότητα. Το μέσο παραμένει στο πρόγραμμα μόνο όσο σας βοηθά να περάσετε στο επόμενο ενεργητικό επίπεδο.
Τι δείχνουν οι μελέτες και πού βρίσκεται ακόμα η έρευνα
Η σχέση ανάμεσα στο γνωστικό φορτίο και στον τρόπο που κινείται το γόνατο έχει μελετηθεί αρκετά. Συστηματική ανασκόπηση 25 μελετών έδειξε ότι, όταν αυξάνεται η γνωστική απαίτηση, πολλοί από τους βιομηχανικούς δείκτες που συνδέονται με τραυματισμό του χιαστού σε προσγειώσεις και αλλαγές κατεύθυνσης χειροτερεύουν (Jiménez-Martínez et al., 2025). Η εικόνα όμως δεν είναι ομοιόμορφη. Δύο νεότερες μετα-αναλύσεις δεν βρήκαν σταθερή αύξηση της επιβάρυνσης του γονάτου ούτε στις προσγειώσεις με διπλό έργο (Knight et al., 2026) ούτε στις απρόβλεπτες αλλαγές κατεύθυνσης (Ebner et al., 2025).
Για την ίδια την προπόνηση, τα πιο συγκεκριμένα δεδομένα αφορούν την ισορροπία σε εικονική πραγματικότητα. Μετα-ανάλυση 6 τυχαιοποιημένων μελετών με 464 ασθενείς μετά από ανακατασκευή χιαστού βρήκε, σε σύγκριση με τη συνηθισμένη αποκατάσταση, καλύτερη βαθμολογία λειτουργίας του γονάτου, μεγαλύτερη δύναμη και ταχύτερο χρόνο αντίδρασης του γονάτου (Du et al., 2025). Το αν η νευρογνωστική προπόνηση μειώνει τελικά τους επανατραυματισμούς δεν έχει ακόμα απαντηθεί με μεγάλες μελέτες. Σε τυχαιοποιημένη μελέτη του 2026 με 24 αθλητές μετά από χειρουργική ανακατασκευή ACL, η προσθήκη οπτικών διαταραχών (stroboscopic) στην προπόνηση βελτίωσε επιλεγμένους δείκτες της κίνησης στην απρόβλεπτη αλλαγή κατεύθυνσης και μείωσε τα λάθη απόφασης (Heidarnia et al., 2026). Γι’ αυτό τη χρησιμοποιούμε ως μέρος της προετοιμασίας για το άθλημα, μαζί με τη δύναμη και τα κριτήρια επιστροφής. Οι πρόσφατες ανασκοπήσεις την προτείνουν ως συμπλήρωμα της κλασικής αποκατάστασης, όχι ως αντικατάστασή της (Mou et al., 2026).
Οπτική διαταραχή και απρόβλεπτες αλλαγές κατεύθυνσης: τι έδειξε μελέτη του 2026
Στο γήπεδο η πληροφορία δεν έρχεται πάντα καθαρή και έγκαιρα: ένας αντίπαλος εμφανίζεται, η μπάλα αλλάζει πορεία, και η απόφαση για την αλλαγή κατεύθυνσης παίρνεται μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Η στροβοσκοπική οπτική διαταραχή (γυαλιά ή συνθήκες που διακόπτουν σύντομα και κατά διαστήματα την όραση) μελετάται ακριβώς γι’ αυτό: ώστε το σώμα να μάθει να κινείται και να αποφασίζει με λιγότερη οπτική πληροφορία.
Τυχαιοποιημένη μελέτη του 2026 σε 24 άνδρες αθλητές που είχαν επιστρέψει στο άθλημα μετά από ανακατασκευή πρόσθιου χιαστού συνδέσμου εξέτασε οκτώ εβδομάδες προπόνησης με οπτική διαταραχή, προστιθέμενη σε πρόγραμμα οπτικο-γνωστικής νευρομυϊκής εξάσκησης. Σε απρόβλεπτες αλλαγές κατεύθυνσης, η ομάδα με την οπτική διαταραχή βελτίωσε επιλεγμένους δείκτες της βιομηχανικής του κάτω άκρου και έκανε λιγότερα λάθη απόφασης (Heidarnia et al., 2026).
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη και τι όχι. Τα ευρήματα αφορούν μετρήσεις κίνησης και λαθών απόφασης, σε μικρό δείγμα αντρών αθλητών, και η μελέτη δεν παρακολούθησε νέους τραυματισμούς. Δεν μπορεί λοιπόν να ειπωθεί ότι η μέθοδος προλαμβάνει νέα ρήξη ή επιταχύνει την επιστροφή. Δείχνει όμως μια λογική που αξίζει να περάσει στο πρόγραμμα: όταν το γόνατο αντέχει ήδη τη φόρτιση και τα κριτήρια δύναμης και άλματος πληρούνται, η άσκηση μπορεί να γίνει πιο κοντά στο άθλημα, με απρόβλεπτα οπτικά σήματα, εναλλαγές στη διαθέσιμη οπτική πληροφορία και αποφάσεις μέσα στην κίνηση.
Στο Human Kinetics αυτό μεταφράζεται σε ένα απλό κύκλο: μέτρηση της κίνησης με και χωρίς γνωστική απαίτηση, εξάσκηση σε δραστηριότητα με αυξανόμενη οπτική δυσκολία, επανέλεγχος της ίδιας δοκιμασίας και, μόνο αν το γόνατο και η ποιότητα κίνησης το επιτρέπουν, φόρτιση προς την επόμενη βαθμίδα. Η απόφαση για τη γενική επιστροφή στο άθλημα παραμένει κοινή με τον θεράποντα ορθοπαιδικό.
Γιατί τα hop tests δεν αρκούν από μόνα τους
Τα μονοποδικά άλματα (hop tests) και οι δοκιμασίες δύναμης παραμένουν χρήσιμα κομμάτια της αξιολόγησης, αλλά απαντούν μόνο σε ένα μέρος του ερωτήματος. Ένα προκαθορισμένο hop test δεν σας ζητά να παρακολουθείτε έναν αντίπαλο, να αποφασίζετε σε κλάσματα δευτερολέπτου προς τα πού θα κινηθείτε ή να αλλάζετε σχέδιο την τελευταία στιγμή. Πολλοί τραυματισμοί του χιαστού συμβαίνουν ακριβώς σε τέτοιες στιγμές, όταν ο αθλητής κινείται και ταυτόχρονα προσέχει κάτι άλλο. Γι’ αυτό προτείνεται να προστίθεται γνωστικό έργο και στις δοκιμασίες επιστροφής στο άθλημα (Chaaban et al., 2023).
Όταν προσθέτουμε διπλό έργο, το ενδιαφέρον δεν είναι αν απλώς ολοκληρώνετε και τις δύο εργασίες. Παρατηρούμε τι συμβαίνει στην κίνηση όταν η προσοχή μοιράζεται: αλλάζει η ποιότητα της προσγείωσης; Καθυστερεί η αντίδραση; Χάνεται ο έλεγχος όταν το περιβάλλον γίνεται λιγότερο προβλέψιμο; Οι απαντήσεις μάς βοηθούν να σχεδιάσουμε το επόμενο επίπεδο.
Πότε ξεκινά και πώς αξιολογείται η πρόοδος;
Η νευρογνωστική λογική δεν χρειάζεται να εμφανιστεί μόνο στο τέλος της αποκατάστασης. Στα πρώιμα στάδια ξεκινά με απλές αλλαγές στην εστίαση της προσοχής και με ελεγχόμενα εξωτερικά σήματα. Καθώς βελτιώνονται η δύναμη, ο έλεγχος και η ανοχή του γονάτου, προστίθενται πιο απαιτητικά στοιχεία. Έτσι αποφεύγονται δύο άκρα: να βιαστείτε σε απρόβλεπτες αθλητικές κινήσεις πριν είναι έτοιμο το γόνατο, ή να αρχίσετε να εκπαιδεύετε την αντίδραση μόνο την τελευταία στιγμή.
Για την αξιολόγηση συνδυάζουμε κλασικές λειτουργικές δοκιμασίες με δραστηριότητες που προσθέτουν αντίδραση, επιλογή ή διπλό έργο. Μπορούμε επίσης να επαναλάβουμε την ίδια δραστηριότητα στο σύστημα, με σταθερή ρύθμιση, και να δούμε πώς αλλάζουν ο έλεγχος και η ακρίβεια καθώς αυξάνεται η απαίτηση. Το αποτέλεσμα δεν εξετάζεται απομονωμένα, αλλά μαζί με τη δύναμη, τη λειτουργική κίνηση και τις απαιτήσεις του αθλήματός σας.
Πότε είναι έτοιμο το γόνατο για επιστροφή στο άθλημα;
Η επιστροφή στο άθλημα δεν καθορίζεται από μία ημερομηνία. Εξαρτάται από τον τύπο του τραυματισμού και της επέμβασης, την πορεία του γονάτου, τη δύναμη, τη λειτουργική απόδοση, τις απαιτήσεις του αθλήματος και την ποιότητα της κίνησης όταν αυξάνεται η πίεση. Ο στόχος δεν είναι απλώς να «περάσετε» ένα τεστ, αλλά να τρέχετε, να προσγειώνεστε, να αλλάζετε κατεύθυνση και να παίρνετε αποφάσεις με έλεγχο που πλησιάζει όσο γίνεται τις πραγματικές συνθήκες της δραστηριότητάς σας.
Για τα στάδια που προηγούνται, δείτε τον οδηγό για τη ρήξη πρόσθιου χιαστού και το άρθρο για την ενδυνάμωση με BFR μετά από ACL. Το συνολικό πλάνο για αθλητές περιγράφεται στη σελίδα Αθλητική απόδοση και αποκατάσταση.
Όταν κάτι στο γόνατο ή στο σώμα αλλάζει ξαφνικά κατά την αποκατάσταση, ο ορθοπαιδικός σας είναι η πρώτη επαφή· η φυσικοθεραπεία συνεχίζει από εκεί.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη νευρομυϊκή και τη νευρογνωστική αποκατάσταση;
Η νευρομυϊκή αποκατάσταση δουλεύει τη δύναμη, τον έλεγχο, την ισορροπία και τον συντονισμό. Η νευρογνωστική προσθέτει απαιτήσεις αντίδρασης, προσοχής, οπτικής επεξεργασίας και λήψης απόφασης. Στην πράξη, τα δύο συνδυάζονται συχνά μέσα στην ίδια άσκηση.
Τι προσφέρει η οπτική ανατροφοδότηση στην αποκατάσταση μετά από ρήξη πρόσθιου χιαστού (ACL);
Συνδυάζει την κίνηση και την ισορροπία με άμεσο οπτικό biofeedback. Η άσκηση αποκτά έτσι συγκεκριμένο στόχο, μεγαλύτερη ακρίβεια και στοιχεία αντίδρασης, ενώ η δυσκολία προσαρμόζεται προοδευτικά στο στάδιο της αποκατάστασής σας.
Η ίδια δραστηριότητα μπορεί να επαναλαμβάνεται με τις ίδιες συνθήκες, ώστε να παρακολουθούμε πώς αλλάζουν ο έλεγχος, η ακρίβεια και η απόδοσή σας καθώς προχωρά η αποκατάσταση.
Αν τα hop tests είναι καλά, είμαι έτοιμος να επιστρέψω;
Τα hop tests δίνουν χρήσιμες πληροφορίες, αλλά δεν αποτυπώνουν όλες τις απαιτήσεις ενός αθλήματος. Η απόφαση χρειάζεται συνολική εικόνα: δύναμη, λειτουργία και έλεγχο της κίνησης και σε πιο σύνθετα ή απρόβλεπτα σενάρια (Chaaban et al., 2023).
Τι είναι η στροβοσκοπική οπτική διαταραχή;
Είναι γυαλιά ή συνθήκες που διακόπτουν σύντομα την όραση, ώστε το σώμα να εξασκηθεί να κινείται και να αποφασίζει με λιγότερη οπτική πληροφορία. Χρησιμοποιείται ως προσθήκη σε ενεργητικό πρόγραμμα και όχι ως αυτόνομη θεραπεία.
Προλαμβάνει νέα ρήξη χιαστού η νευρογνωστική προπόνηση;
Αυτό δεν έχει αποδειχθεί. Οι μελέτες, συμπεριλαμβανομένης αυτής του 2026, δείχνουν αλλαγές στη βιομηχανική και στα λάθη απόφασης, όχι λιγότερους τραυματισμούς.
Χρειάζομαι εικονική πραγματικότητα ή ειδικό εξοπλισμό;
Όχι απαραίτητα. Η εικονική πραγματικότητα και άλλες τεχνολογίες οπτικής προπόνησης μελετώνται ως εργαλεία (Grooms et al., 2015; Du et al., 2025), αλλά η ουσία παραμένει η σωστά σχεδιασμένη ενεργητική άσκηση με προοδευτικά αυξανόμενη απαίτηση για αντίδραση και απόφαση.
Αν το γόνατό σας έχει ξαναβρεί δύναμη αλλά νιώθετε ότι κάτι λείπει στις γρήγορες, σύνθετες ή απρόβλεπτες κινήσεις, αξίζει να αξιολογηθεί όχι μόνο πόσο δυνατά κινείστε, αλλά και πώς αντιδράτε όταν η κίνηση απαιτεί ταυτόχρονα προσοχή και απόφαση. Δείτε τι περιλαμβάνει η πρώτη επίσκεψη ή επικοινωνήστε μαζί μας.
Βιβλιογραφία
- Kapreli E, et al. Anterior cruciate ligament deficiency causes brain plasticity: a functional MRI study. Am J Sports Med. 2009;37(12):2419–2426. PubMed
- Grooms D, Appelbaum G, Onate J. Neuroplasticity following anterior cruciate ligament injury: a framework for visual-motor training approaches in rehabilitation. J Orthop Sports Phys Ther. 2015;45(5):381–393. PubMed
- Gokeler A, et al. Principles of Motor Learning to Support Neuroplasticity After ACL Injury: Implications for Optimizing Performance and Reducing Risk of Second ACL Injury. Sports Med. 2019;49(6):853–865. PubMed
- Piskin D, et al. Neurocognitive and Neurophysiological Functions Related to ACL Injury: A Framework for Neurocognitive Approaches in Rehabilitation and Return-to-Sports Tests. Sports Health. 2022;14(4):549–555. PubMed
- Ness BM, et al. Dual-Task Assessment Implications for Anterior Cruciate Ligament Injury: A Systematic Review. Int J Sports Phys Ther. 2020;15(6):840–855. PubMed
- Vitharana TN, et al. Sensorimotor Dysfunction Following Anterior Cruciate Ligament Injury (Part 2): How Can Clinicians Rehabilitate It? J Orthop Sports Phys Ther. 2025;55(7):1–9. PubMed
- Jiménez-Martínez J, et al. Relationship between Cognitive Demands and Biomechanical Indicators Associated with Anterior Cruciate Ligament Injury: A Systematic Review. Sports Med. 2025;55(1):145–165. PubMed
- Knight R, et al. The impact of a secondary cognitive task on variables associated with ACL loading during landing: a systematic review and meta-analysis. Sports Biomech. 2026;25(7):993–1021. PubMed
- Ebner C, et al. Effects of Anticipation and Dual-Tasking on Lower Limb Biomechanics While Performing Change-of-Direction Tasks in Physically Active Individuals: A Systematic Review with Meta-Analysis. Sports Med. 2025;55(4):857–876. PubMed
- Du C, et al. Efficacy of virtual reality balance training on rehabilitation outcomes following anterior cruciate ligament reconstruction: A systematic review and meta-analysis. PLoS One. 2025;20(1):e0316400. PubMed
- Chaaban CR, Turner JA, Padua DA. Think outside the box: Incorporating secondary cognitive tasks into return to sport testing after ACL reconstruction. Front Sports Act Living. 2023;4:1089882. PubMed
- Mou L, et al. Integrating neurocognitive strategies into rehabilitation after anterior cruciate ligament reconstruction: A clinical practice-oriented narrative review. J Bodyw Mov Ther. 2026;47:524–532. PubMed
- Heidarnia E, et al. Eight weeks of visual perturbation training effects on unanticipated cutting lower-limb biomechanics and errors in male athletes following anterior cruciate ligament reconstruction. BMC Musculoskelet Disord. 2026;27:797. DOI
