Θλάση κοιλιακών: πώς θα αναγνωρίσετε τα συμπτώματα και τι να κάνετε

Θλάση Κοιλιακών: Συμπτώματα, Βαθμοί και Αποκατάσταση

Η θλάση κοιλιακών είναι οξεία κάκωση των μυϊκών ινών του κοιλιακού τοιχώματος — ορθού κοιλιακού, λοξών ή εγκάρσιου — που προκαλείται από απότομη υπερφόρτιση ή εκρηκτική συστολή και εκδηλώνεται με εντοπισμένο πόνο και λειτουργικό περιορισμό [E2][E11]. Το «έπιασε η κοιλιά» μετά από ένα δυνατό sit-up ή έναν παρατεταμένο βήχα μπορεί να είναι μια πραγματική θλάση — και η σωστή διαχείριση από την αρχή κάνει διαφορά στο πόσο ομαλά θα επιστρέψετε στη δραστηριότητά σας. Σε αυτό το άρθρο θα βρείτε τα κλινικά κριτήρια αναγνώρισης, τους τρεις βαθμούς σοβαρότητας, το σύγχρονο πρωτόκολλο αποκατάστασης και το πότε αξίζει να γίνει αξιολόγηση.

Θλάση κοιλιακών ή απλό «πιάσιμο»; Η διαφορά που αλλάζει τα πάντα

Η θλάση κοιλιακών ξεχωρίζει από τον κοινό μυϊκό πόνο μετά από άσκηση (DOMS — Delayed Onset Muscle Soreness, δηλαδή η καθυστερημένη μυϊκή ευαισθησία που αναπτύσσεται 24–48 ώρες μετά από ασυνήθιστη προπόνηση) με ένα βασικό κριτήριο: τον χρόνο και τον τρόπο εμφάνισης. Ο πόνος της θλάσης ξεκινά κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά από μια συγκεκριμένη κίνηση, είναι εντοπισμένος και αυξάνεται με την ενεργοποίηση του μυός [E5][E11].

Ο DOMS εμφανίζεται 24–48 ώρες μετά, είναι διάχυτος και υποχωρεί με ελαφρά κίνηση. Η θλάση επιμένει. Αν ο βήχας, το γέλιο ή το σήκωμα από την καρέκλα σας κάνει να συγκρατείτε την αναπνοή σας, πρόκειται πιθανότατα για θλάση.

Συχνά η εικόνα είναι ένα «πιάσιμο» στο γυμναστήριο που επιμένει και μετά από τρεις μέρες ξεκούρασης. Αυτό είναι το χαρακτηριστικό πρότυπο θλάσης που ωφελείται από καθοδήγηση και ένα ενεργό πλάνο.

Οι τρεις βαθμοί σοβαρότητας: τι σημαίνουν στην πράξη

Η θλάση κοιλιακών ταξινομείται σε τρεις βαθμούς ανάλογα με την έκταση της μυϊκής βλάβης, και κάθε βαθμός αντιστοιχεί σε διαφορετικό χρόνο αποκατάστασης και διαφορετική φυσικοθεραπευτική προσέγγιση [E4][E5].

Βαθμός 1 (ήπια θλάση): μικροσκοπικές ρήξεις μυϊκών ινών, σαν ένα ελαστικό που τεντώθηκε υπερβολικά αλλά έμεινε ακέραιο. Ο πόνος είναι ήπιος, η κίνηση διατηρείται σχεδόν ολόκληρη, η επιστροφή σε δραστηριότητα γίνεται συνήθως σε 1–3 εβδομάδες [E5].

Βαθμός 2 (μέτρια θλάση): μερική ρήξη ινών με εμφανή αδυναμία και πόνο στην ισομετρική δοκιμασία κάμψης κορμού — δηλαδή όταν προσπαθείτε να σηκώσετε τον κορμό από οριζόντια θέση [E8][E11]. Πιθανός μώλωπας, οίδημα. Χρόνος αποκατάστασης: 3–6 εβδομάδες [E4].

Βαθμός 3 (πλήρης ρήξη): ολική διακοπή μυϊκών ινών ή αποκόλληση από την πρόσφυση. Σπάνια, αλλά υπαρκτή — κυρίως σε επαγγελματίες αθλητές με εκρηκτική φόρτιση. Σε επίμονες περιπτώσεις μπορεί να συζητηθεί χειρουργική αντιμετώπιση με τον ορθοπαιδικό. Χρόνος αποκατάστασης: 3 μήνες και πάνω.

Πώς αναγνωρίζετε τα συμπτώματα της θλάσης κοιλιακών

Τα συμπτώματα της θλάσης κοιλιακών περιλαμβάνουν εντοπισμένο πόνο που επιδεινώνεται με βήχα, φτέρνισμα, γέλιο, στροφή κορμού ή κάμψη, ευαισθησία στην ψηλάφηση της κοιλιακής περιοχής, αίσθημα σφιξίματος ή σπασμού, και σε μέτριες έως σοβαρές κακώσεις πιθανό οίδημα ή μελανιά [E8][E15].

Κάτι που παρατηρείται επανειλημμένα στην κλινική πράξη: πολλοί περιμένουν να δουν μελανιά για να πάρουν τον πόνο στα σοβαρά. Το κριτήριο είναι ο πόνος και η λειτουργία. Μια θλάση βαθμού 2 μπορεί να υπάρχει και με δέρμα που φαίνεται εντελώς φυσιολογικό.

Σημεία που αξίζει ιδιαίτερη προσοχή:

• Πόνος που αυξάνεται με ισομετρική σύσπαση (δηλαδή σφίγγοντας τους κοιλιακούς χωρίς κίνηση) [E8]
• Ευαισθησία στη σύμφυση ηβικής — το σημείο σύνδεσης ορθού κοιλιακού και προσαγωγών — που υποδηλώνει εμπλοκή κοινής απονεύρωσης [E13]
• Αδυναμία να διατηρήσετε ουδέτερη λεκάνη σε όρθια θέση λόγω πόνου

Αν νιώθετε «κάτι να πετάγεται» στην κοιλιακή χώρα — ειδικά όταν βήχετε ή σηκώνετε βάρος — αυτό παραπέμπει περισσότερο σε κήλη και αξίζει να το αξιολογήσει ο γιατρός σας.

Αίτια και παράγοντες κινδύνου: ποιος κινδυνεύει περισσότερο

Η θλάση κοιλιακών προκαλείται από απότομη υπερφόρτιση ή επαναλαμβανόμενη κόπωση των μυϊκών ινών — στο αθλητικό περιβάλλον κυρίως από εκρηκτικές στροφικές κινήσεις, στην καθημερινότητα από άρση βάρους με λάθος μηχανική ή από παρατεταμένο βήχα [E5][E8].

Τα δεδομένα από επαγγελματικό baseball (μελέτη 2011–2021 με 4.560 κακώσεις κορμού) δείχνουν ότι οι θλάσεις κοιλιακών αποτελούν την τρίτη συχνότερη αιτία απουσίας από αγώνες, με τους λοξούς κοιλιακούς να τραυματίζονται συχνότερα από τον ορθό [E3]. Στο ποδόσφαιρο, τα τραύματα της βουβωνικής και κοιλιακής περιοχής αντιπροσωπεύουν 12–13% των συνολικών τραυματισμών [E8].

Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο:

• Προηγούμενος τραυματισμός στην ίδια περιοχή — ο επανατραυματισμός φτάνει το 12,1% σε αθλητές [E1]
• Απότομη αύξηση φορτίου στην προαγωνιστική περίοδο [E1][E4]
• Ασυμμετρία μυϊκής ισχύος μεταξύ δεξιάς και αριστερής πλευράς [E10]
• Ανεπαρκής προθέρμανση και κόπωση ιστών

Και κάτι που αξίζει να ειπωθεί: θλάση μπορεί να συμβεί και σε καθημερινές κινήσεις, εκτός αθλητισμού. Στην κλινική πράξη εμφανίζονται τακτικά ασθενείς που ήρθαν με θλάση βαθμού 1–2 μετά από επίμονο βρογχίτιδα ή μετά από λάθος στροφή σηκώνοντας παιδί από το κρεβατάκι.

Το σύγχρονο πρωτόκολλο: από το RICE στο PEACE & LOVE

Στην οξεία φάση της θλάσης κοιλιακών, το σύγχρονο πρωτόκολλο PEACE & LOVE (2019) αντικαθιστά το παλιό RICE με μια πιο ολοκληρωμένη λογική: προστασία χωρίς πλήρη ακινησία, χρήση αντιφλεγμονωδών τις πρώτες 72 ώρες μόνο όταν είναι απαραίτητα, και σταδιακή ενεργοποίηση μόλις επιτρέπουν τα συμπτώματα [E4][E5].

Στην κλινική πράξη — και ιδιαίτερα σε όσους έρχονται μετά από αυτοθεραπεία — το πιο συχνό λάθος είναι η πλήρης ακινητοποίηση για 5–7 μέρες, με αποτέλεσμα ο μυς να «σφίξει» περαιτέρω από αχρησία και η επιστροφή να καθυστερεί.

Οξεία φάση — πρώτες 48–72 ώρες: σχετική ανάπαυση από τις κινήσεις που αυξάνουν ξεκάθαρα τον πόνο. Πάγος τυλιγμένος σε ύφασμα, 15–20 λεπτά κάθε 2 ώρες, για τις πρώτες 24–48 ώρες. Αποφυγή βαριάς άσκησης κορμού. Αν χρειάζεστε παυσίπονο, ρωτήστε τον γιατρό ή τον φαρμακοποιό σας ποιο είναι κατάλληλο· τις πρώτες μέρες τα αντιφλεγμονώδη προτιμώνται μόνο όταν είναι απαραίτητα [E5].

Υποξεία φάση — από την 3η–7η ημέρα: σταδιακή ενεργοποίηση με ισομετρικές ασκήσεις κορμού χαμηλής έντασης. Η αρχή γίνεται με ασκήσεις που κρατούν τον πόνο έως 3/10 στη κλίμακα πόνου. Ενδεικτικά: σύσφιξη κοιλιακών σε ύπτια θέση (abdominal bracing) σε 3 σετ των 10 επαναλήψεων, 2–3 φορές ημερησίως [E11].

Λειτουργική φάση — από την 2η–3η εβδομάδα: αντι-στροφικές ασκήσεις (anti-rotation), προοδευτική φόρτιση κορμού, και νευρομυϊκή επανεκπαίδευση — δηλαδή η εκ νέου εκπαίδευση του νευρικού συστήματος να συντονίζει τους μύες σωστά μετά τον τραυματισμό [E11][E12]. Η επιστροφή σε αθλητική δραστηριότητα για απλές θλάσεις γίνεται συνήθως σε 3–6 εβδομάδες [E4].

Κριτήρια επιστροφής σε πλήρη αθλητική δραστηριότητα: πλήρες εύρος κίνησης χωρίς πόνο, ισομετρική ισχύς κοιλιακών ≥90% σε σχέση με την αντίθετη πλευρά, και λειτουργικές δοκιμασίες (sprint, στροφή, αλλαγή κατεύθυνσης) χωρίς ενόχληση [E11].

Θλάση κοιλιακών ή κήλη; Η διαφορική διάγνωση που πρέπει να γνωρίζετε

Η θλάση κοιλιακών και η κήλη κοιλιακού τοιχώματος μπορούν να συνυπάρχουν ή να μιμούνται η μία την άλλη — η διάκρισή τους είναι κλινικά σημαντική και γίνεται με κλινική εξέταση, πέρα από την περιγραφή του πόνου [E13].

Στη θλάση ο πόνος συνδέεται με τη σύσπαση του μυός. Σφίγγετε, πονάει. Χαλαρώνετε, υποχωρεί. Η περιοχή παραμένει χωρίς ορατή ή ψηλαφητή εξόχωση. Στην κήλη, πολλοί ασθενείς περιγράφουν ένα αίσθημα «βάρους» ή «φουσκώματος» που επιδεινώνεται με την ορθοστασία και ανακουφίζεται στο ξάπλωμα. Η «αθλητική κήλη» ή σύνδρομο κοιλιακών–προσαγωγών (αδυναμία της κοινής απονεύρωσης ορθού κοιλιακού και προσαγωγών, χωρίς ανατομική κήλη) εμφανίζεται σε ποδοσφαιριστές και αθλητές επαφής και συχνά χρειάζεται απεικόνιση για διαφοροποίηση [E13][E15].

Μια ορατή διόγκωση που μεγαλώνει με τον βήχα παραπέμπει περισσότερο σε κήλη και αξιολογείται από γιατρό.

Το μυοσκελετικό υπερηχογράφημα και το MRI κοιλίας είναι τα εργαλεία που επιβεβαιώνουν τη διάγνωση σε αμφίβολες περιπτώσεις — ιδιαίτερα όταν η βελτίωση με τη συντηρητική αγωγή αργεί πέρα από τις 2 εβδομάδες [E11][E12].

Πότε αξίζει να γίνει αξιολόγηση

Μια ήπια θλάση κοιλιακών βαθμού 1 συνήθως βελτιώνεται με σχετική ανάπαυση, πάγο και σταδιακή επιστροφή στην κίνηση [E5][E11]. Όταν τα συμπτώματα αλλάζουν ξαφνικά ή είναι διαφορετικά από μια τυπική θλάση, ο γιατρός σας είναι η πρώτη επαφή· η φυσικοθεραπεία συνεχίζει από εκεί.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ο πόνος που επιμένει πάνω από 2 εβδομάδες, γιατί συχνά παρερμηνεύεται. Ο χρόνιος πόνος κοιλιακής χώρας που επιμένει χωρίς σαφή κάκωση και παρά την ξεκούραση ενδέχεται να αντικατοπτρίζει κάκωση του κεντρικού μυϊκού πυρήνα (core muscle injury) με εμπλοκή της απονεύρωσης — και σε αυτές τις περιπτώσεις η έγκαιρη αξιολόγηση γλιτώνει χρόνο [E7][E13].

Πώς βοηθά η φυσικοθεραπεία στην αποκατάσταση

Η φυσικοθεραπεία στη θλάση κοιλιακών είναι δομημένη επιστροφή στη λειτουργικότητα με κριτήρια ασφαλείας, και η έναρξή της νωρίς στη διαδικασία αποκατάστασης βοηθά τη σωστή επιστροφή στη δραστηριότητα [E4][E11].

Μέσα από την κλινική εμπειρία έχει παρατηρηθεί ότι οι ασθενείς που έρχονται με θλάση κοιλιακών βαθμού 2 μετά από κάποιες ημέρες αναμονής έχουν συνήθως αναπτύξει αντισταθμιστικές κινητικές στρατηγικές — δηλαδή χρησιμοποιούν άλλους μύες για να αποφύγουν τον πόνο — και αυτό επιβραδύνει την αποκατάσταση περισσότερο από τον ίδιο τον τραυματισμό.

Ένα δομημένο φυσικοθεραπευτικό πλάνο περιλαμβάνει:

• Αξιολόγηση του βαθμού κάκωσης, της μυϊκής ισχύος και των κινητικών αντισταθμίσεων
• Ισομετρική ενεργοποίηση κατά την υποξεία φάση — με φόρτιση που παραμένει ανώδυνη [E11]
• Νευρομυϊκή επανεκπαίδευση με ασκήσεις σταθεροποίησης κορμού (plank παραλλαγές, dead bug, pallof press) [E12]
• HumanTecar ως συμπληρωματικό βήμα όταν ο πόνος ή ο μυϊκός σπασμός δυσκολεύουν την ενεργοποίηση, με άμεσο επανέλεγχο της κίνησης πριν από την άσκηση
• Επανέλεγχος της ίδιας δοκιμασίας (π.χ. σήκωμα κορμού) σε κάθε συνεδρία
• Σταδιακή φόρτιση με αντικειμενικά κριτήρια προόδου

Τι δείχνει η έρευνα. Σε νέους αθλητές με οξεία μυϊκή κάκωση (οπίσθιοι μηριαίοι), τυχαιοποιημένη μελέτη 75 ατόμων, μέσα σε 5 ημέρες από τον τραυματισμό, σύγκρινε 20 λεπτά TECAR με TENS και με ανάπαυση: η ομάδα του TECAR είχε μεγαλύτερη βελτίωση σε πόνο, λειτουργικότητα και ευκαμψία στο σύντομο διάστημα παρακολούθησης (PMID 41737595). Αφορά άλλον μυ και δίνει γενική πληροφόρηση για τη μέθοδο. Η έρευνα συνεχίζεται· γι’ αυτό, όποιο μέσο κι αν χρησιμοποιηθεί, επανελέγχουμε δύναμη, έλεγχο κίνησης και ανοχή φορτίου πριν από την επιστροφή στη δραστηριότητα.

Για μια πλήρη εικόνα του τι περιλαμβάνει η πρώτη επίσκεψη σε φυσικοθεραπευτή, δείτε την αξιολόγηση στην πρώτη επίσκεψη παρακάτω. Για ευρύτερη υποστήριξη σε μυοσκελετικές κακώσεις, δείτε και την ενότητα Ορθοπαιδικές Παθήσεις – Μετεγχειρητική Αποκατάσταση.

Πρόληψη: τι αλλάζετε για έναν δυνατό κορμό

Η πρόληψη της θλάσης κοιλιακών βασίζεται κυρίως στη σταδιακή προοδευτική φόρτιση, στον έλεγχο τεχνικής και στη διατήρηση επαρκούς ισχύος του κορμού , με τις διατάσεις ως συμπλήρωμα [E4][E5].

Πρακτικά, αυτό σημαίνει:

• Προθέρμανση 10–15 λεπτών πριν από οποιαδήποτε έντονη άσκηση κορμού
• Σταδιακή αύξηση φορτίου — έως 10% εβδομαδιαίως σε όγκο ή ένταση
• Έλεγχος τεχνικής σε στροφικές κινήσεις υψηλής ταχύτητας (ρίψεις, sprint, sit-ups με βάρος)
• Ενδυνάμωση κορμού με αντι-στροφικές ασκήσεις, πέρα από τις κάμψεις κορμού
• Παρακολούθηση των σημαδιών κόπωσης — ο πόνος που επανέρχεται στην ίδια περιοχή αξίζει επανεκτίμηση

Και μια πρακτική λεπτομέρεια για την καθημερινότητα: αν έχετε επίμονο βήχα από αναπνευστική λοίμωξη, η χρήση μαξιλαριού για «στήριξη» της κοιλιακής χώρας κατά τον βήχα μπορεί να κάνει τον βήχα πιο ανεκτό.

Συχνές Ερωτήσεις

Πόσο καιρό διαρκεί συνήθως η αποκατάσταση από θλάση κοιλιακών;

Εξαρτάται από τον βαθμό κάκωσης. Σε θλάση βαθμού 1 η βελτίωση έρχεται σε 1–3 εβδομάδες με σωστή διαχείριση. Ο βαθμός 2 απαιτεί συνήθως 3–6 εβδομάδες. Ο μέσος χρόνος αποχής σε αθλητές με θλάση κοιλιακών κυμαίνεται από 26 έως 35 ημέρες [E1]. Η επιστροφή με σαφή κριτήρια βοηθά στον περιορισμό του επανατραυματισμού, που αναφέρεται έως 12% [E1].

Μπορώ να κάνω ασκήσεις κοιλιακών ενώ ακόμα πονάω;

Στην οξεία φάση — όχι. Μόλις ο πόνος υποχωρήσει κάτω από 3/10, μπορείτε να ξεκινήσετε ισομετρικές ασκήσεις χαμηλής έντασης, όπως abdominal bracing σε ύπτια θέση. Καμπύλες κοιλιακών (crunches) και sit-ups επιστρέφουν τελευταία, μόνο όταν η βασική σταθεροποίηση είναι χωρίς πόνο [E11].

Πώς ξεχωρίζω τη θλάση κοιλιακών από τον κοινό μυϊκό πόνο μετά από γυμναστήριο;

Ο κοινός μυϊκός πόνος (DOMS) εμφανίζεται 24–48 ώρες μετά την άσκηση, είναι διάχυτος και βελτιώνεται με ελαφρά κίνηση. Η θλάση ξεκινά κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά από μια συγκεκριμένη κίνηση, είναι εντοπισμένη και επιδεινώνεται με βήχα, φτέρνισμα ή κάμψη κορμού [E5][E11].

Χρειάζομαι υπερηχογράφημα ή MRI για να επιβεβαιωθεί η θλάση;

Στις ήπιες περιπτώσεις η κλινική αξιολόγηση συνήθως αρκεί. Το υπερηχογράφημα ή το MRI ενδείκνυνται όταν ο πόνος επιμένει πέρα από τις 2 εβδομάδες, όταν υπάρχει αμφιβολία για βαθμό 3 ή για διαφορική διάγνωση από κήλη και σύνδρομο κοιλιακών–προσαγωγών [E11][E12][E13].

Μπορεί ο βήχας να προκαλέσει θλάση κοιλιακών;

Ναι. Ο παρατεταμένος ή εκρηκτικός βήχας — όπως σε αναπνευστική λοίμωξη — φορτίζει επαναλαμβανόμενα τους κοιλιακούς και μπορεί να προκαλέσει κάκωση, ιδιαίτερα σε άτομα με ήδη κουρασμένους ιστούς ή ανεπαρκή μυϊκή ενδυνάμωση [E5][E15]. Η στήριξη της κοιλιάς με μαξιλάρι κατά τον βήχα μπορεί να τον κάνει πιο ανεκτό.

Αν αναγνωρίζετε αυτά τα συμπτώματα ή δεν είστε σίγουροι για τον βαθμό του τραυματισμού σας, ένα καλό επόμενο βήμα είναι η αξιολόγηση στην πρώτη επίσκεψη: εκτιμούμε τον βαθμό της κάκωσης, ορίζουμε τον στόχο και τα κριτήρια επιστροφής, φτιάχνουμε το πλάνο φόρτισης και επανελέγχουμε την πρόοδο. Όποτε είστε έτοιμοι, ξεκινάμε μαζί.

Παραπομπές

1. [E1] Conte S et al. (2012). Epidemiology of abdominal strains in professional baseball, 1991–2010. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/22268233/
2. [E2] Arnason A et al. (2004). Physical fitness, injuries, and team performance in soccer. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16529681/
3. [E3] Conte S et al. (2024). Core/abdominal injuries in professional baseball, 2011–2021. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11565690/
4. [E4] Maffey L, Emery C (2007). What are the risk factors for groin strain injury in sport? PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3445110/
5. [E5] Orchard J (2010). Curr Sports Med Rep — muscle strains and conservative management. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/20220355/
6. [E7] Sheen AJ et al. (2014). Athletic groin pain: a systematic review. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3864393/
7. [E8] Macintyre J, Lloyd-Smith R (2013). Groin pain in athletes. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3666502/
8. [E10] Hölmich P et al. (2011). Rectus abdominis hypertrophy in footballers. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3081838/
9. [E11] Weir A et al. (2015). Doha agreement meeting on terminology and definitions in groin pain in athletes. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/29420348/
10. [E12] Falvey ÉC et al. (2024). Core muscle injury imaging review. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42105089/
11. [E13] Serner A et al. (2019). Hip adductor and rectus abdominis injury in football. PMC. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6529323/
12. [E14] Vin-Hang Tsui E et al. (2023). Surgical repair of core muscle injuries — outcomes review. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/37931748/
13. [E15] Hölmich P (2011). Long-standing groin pain in sportspeople falls into three primary patterns. PubMed. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/21510714/

Εξωτερικές Πηγές:

• Mayo Clinic — Muscle Strains: Symptoms, Causes and Treatment — https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/muscle-strains/symptoms-causes/syc-20450507
• PubMed — Abdominal Wall Pain: Clinical Evaluation, Differential Diagnosis, and Treatment — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/30252418/
• Cleveland Clinic — Abdominal Muscle Strain — https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/21807-abdominal-muscle-strain